(1916) STANISŁAW WYSPIAŃSKI - WESELE / roboczy egz. aktorski - TEATR MIEJSKI W GRODNIE

EGZEMPLARZ KOLEKCJONERSKI...

"TEATR MIEJSKI M. GRODNA"

WESELE DRAMAT W 3 AKTACH

NAPISAŁ  STANISŁAW  WYSPIAŃSKI

ODBITO W DRUKARNI ZWIĄZKOWEJ - NA-

KŁADEM RODZINY - KRAKÓW 1916 - SKŁAD

W KSIĘGARNI S. A. KRZYŻANOWSKIEGO.

"Stanisław Mateusz Ignacy Wyspiański (ur. 15 stycznia 1869 w Krakowie, zm. 28 listopada 1907 tamże) – polski poeta, dramaturg, malarz, grafik, architekt i projektant mebli. Jako pisarz związany z dramatem symbolicznym. Tworzył w epoce Młodej Polski.

Był uczniem Jana Matejki w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie. Jego twórczość była wszechstronna: jako malarz wyspecjalizował się w tworzeniu secesyjnych obrazów techniką pastelu (Autoportret z żoną, 1904; Macierzyństwo, 1905); jako architekt zasłynął też stworzeniem między innymi polichromii do kościoła Franciszkanów w Krakowie (1897). Sławę zdobył także jako twórca dramatów o historii i perspektywach społeczeństwa polskiego pod zaborami (Wesele, 1901; Wyzwolenie, 1903; Noc listopadowa, 1904). Dorobek Wyspiańskiego jako dramaturga przyczynił się do tego, że bywa on nazywany czwartym wieszczem polskim. Utwory literackie Wyspiańskiego ekranizowali tacy artyści, jak Konrad Swinarski i Andrzej Wajda; wielokrotnie upamiętniano też jego dorobek."

Egzemplarz teatralny / aktorski:

"TEATR MIEJSKI

M. GRODNA

No..."

"Wesele – dramat autorstwa Stanisława Wyspiańskiego, wystawiony po raz pierwszy w Teatrze Miejskim w Krakowie 16 marca 1901 roku w reżyserii Adolfa Walewskiego. Dramat ten uważany jest za jedno z najważniejszych dzieł epoki Młodej Polski; przyniósł on autorowi wielką sławę.

Pierwowzór: Utwór nawiązuje do autentycznego wydarzenia, jakim było wesele poety Lucjana Rydla i chłopki Jadwigi Mikołajczykówny. Ślub miał miejsce 20 listopada 1900 roku w bazylice Najświętszej Maryi Panny w Krakowie, wesele zaś w podkrakowskiej wsi Bronowice, w dworku Włodzimierza Tetmajera, nazwanym później Rydlówką. Ślub był przedmiotem dużych kontrowersji."

"Wesele składa się z trzech aktów. Akt I jest aktem realistycznym, napisanym w konwencji komedii realistycznej, akt II jest natomiast aktem symboliczno-wizyjnym, obie te konwencje przeplatają się w akcie trzecim. Utwór ma budowę szopkową. Jest kontynuacją dramatów romantycznych. Przedstawia sytuację duchową narodu, nawiązując m.in. do rzezi galicyjskiej z 1846. Przedmiotem rozważań autora jest to, dlaczego Polacy nie potrafią wywalczyć niepodległości.

Stylizacja w Weselu pełni funkcję lokalizującą, charakteryzującą i indywidualizującą. Wyspiański wykorzystał elementy małopolskich gwar ludowych. Autor w wypowiedzi bohaterów stosuje mazurzenie, udźwięczniającą fonetykę międzywyrazową, wymowę samogłoski ścieśnionej w odniesieniu do samogłosek a i e oraz wymowę samogłosek nosowych jako dwugłoski. W utworze obecna jest także ogólnogwarowa tendencja do ruchomości końcówek oraz Pluralis maiestatis. Stylizowanie języka bohaterów dramatu ma na celu podkreślenie różnic pomiędzy grupami społecznymi."

Stan zachowania: słaby

(patrz zdjęcia)

Oprawa - twarda, pół-płótno z epoki - introligatorska.

Znaczne przytarcia oprawy - głównie na krawędziach i narożnikach.

Blok spójny, komplet kart.

Karty w bloku z rozległymi, suchymi śladami po zamoczeniu, zaplamieniami i przybrudzeniami.

Strony treści z podkreśleniami, zakreśleniami i adnotacjami - egzemplarz teatralny / aktorski.

Liczne pieczątki, kupony i wpisy inwentarskie.

CHARAKTERYSTYKA:

          Format: 13,0 cm x 20,2 cm

          Waga woluminu: 292 g

          Zawartość: str. 230, [10]

          Oprawa: twarda, introligatorska, pół-płótno z epoki