(1899) BDW / TEODOR TOMASZ JEŻ - CI I TAMCI (t. III)

BIBLIOTEKA DZIEŁ WYBOROWYCH No 108.

CI I TAMCI - Powieść z czasów kampanii węgierskiej

Teodora Tomasza Jeża

TOM III

1899

"Zygmunt Fortunat Miłkowski, pseudonim Teodor Tomasz Jeż, także Władysław Bonar, Z.F.M., Fortunat Metko (ur. 11 marca?/23 marca 1824 w Saracei na Podolu, zm. 11 stycznia 1915 w Lozannie) – polski pisarz, publicysta i polityk niepodległościowy, powstańczy pułkownik. Jeden z najpłodniejszych pisarzy polskich."

WARSZAWA

Redakcya i Adminstracya

47. Nowy-Świat 47.

1899

WARSZAWA

DRUKARNIA

Granowskiego i Sikorskiego

47. Nowy-Świat 47.

"Zygmunt Fortunat Miłkowski... Był uczniem szkół w Niemirowie, gdzie w 1838 roku zawiązał nielegalną konspirację uczniowską. Ukończył Liceum Richelieu’ego w Odessie (1846), a następnie studiował matematykę na uniwersytecie w Kijowie (1847–1848)[2]. Zorganizował tam tajną organizację patriotyczną wśród polskich studentów tamtejszego uniwersytetu. Po wybuchu Wiosny Ludów przedostał się na Węgry. Uczestniczył w powstaniu węgierskim walcząc w Legionie Polskim dowodzonym przez gen. Józefa Wysockiego. Mianowany porucznikiem, wziął udział w oblężeniu Aradu, a następnie w ofensywie wiosennej 1849. Następnie walczył pod Temesvarem i wraz z całą formacją przeszedł na terytorium Turcji. Znajdując się w obozie w Szumli wstąpił do Towarzystwa Demokratycznego Polskiego. Od 1850 przebywał na emigracji w Anglii, gdzie pracował jako robotnik w warsztacie obić papierowych. Należał do londyńskiej sekcji TDP i był autorem artykułów dotyczących Ukrainy w „Demokracie Polskim”. Po nieudanej próbie zamieszkania w Paryżu i wydaleniu go przez policję z Francji jako emisariusz Centralizacji TDP został wysłany na Ukrainę. Przez Marsylię, Stambuł i Jassy przedostał się do przygranicznego regionu Ukrainy, Pobereża, a następnie do Kijowa, gdzie zawiązał tajny komitet. Jednak niebawem policja wpadła na jego trop i spiskowców bądź rozstrzelano bądź zesłano na Sybir. Samemu Miłkowskiemu udało się uciec do Mołdawii."

"Ci i tamci to popularna powieść historyczno-przygodowa autorstwa Teodora Tomasza Jeża (właściwie Zygmunta Fortunata Miłkowskiego). Akcja książki toczy się w realiach historycznych podczas wiosny ludów i kampanii węgierskiej w latach 1848–1849."

"W mniemaniu własnym wielki z niego był wojownik, bystry polityk, głęboki dyplomata, niepospolity administrator, znakomity ekonomista i finansista, niezrównany jurysta, znakomity uczony, kuty teolog, biegły znawca literatury i sztuk pięknych. Mniemanie to usprawiedliwiały dwie rzeczy: piastowanie wysokich urzędów dworskich i publicznych, wojskowych i cywilnych i pochodzenie wysoko arystokratyczne. Dzięki temu ostatniemu, czuł się uzdolniony jednakowo do noszenia togi senatorskiej, szlif generalskich i infuły arcybiskupiej, do pisania dziejów jak Tacyt, epopei jak Wirgil, do malowania jak Apelles, grania na skrzypcach jak Paganini, pokazywania sztuk jak Pinetti. Nie raczył się atoli imać pióra, pędzla, smyczka i pałeczki kuglarskiej; nie wypadało mu przywdziać sutanny; losy skierowały go do szeregów orężnych i wyprowadziły następnie na pole dyplomatyczne...."

"... W młodych latach był ozdobą ambasad w Paryżu, Londynie i Rzymie, następnie sam został ambasadorem; przyozdobił się tytułem tajnego radcy dworu, wielkiego koniuszego etc. i w wieku sędziwym używał wczasu dobrze zasłużonego. Urzędowe jednak tytuły gasły wobec tytułów rodowych, był bowiem panem, baronem, grafem i księciem w osobie jednej; przez skrócenie atoli podpisywał się i zwano go „Książę Jerzy Barkonyay, pan na Czernej, Uj-Falwie, Małym i Wielkim Bacie, Kiedrogu, Wyższej i Niższej Kocicy, Balsamany, Nowym Tóróku, Fiirstenbergu, Starej Karoly, etc. etc.“ Wiek sędziwy na postaci jego zaznaczał się, ale jej nie chylił. Trzymał się prosto, puszył się, włosy miał siwe, wąsy czarne, bujne i ułożone w sposób taki, że idąc od ucha do ucha stanowiły na obliczu dział pomiędzy tą częścią, na której się znajdowały nos, oczy i czoło, a tą, którą charakteryzowała szczęka dolna. Dzięki wąsom zdawało się, jakby część jedna do drugiej była przyklejona. W części górnej zwracało uwagę na siebie czoło przyozdobione marsem, który nadawał fizjonomii wyraz odpowiedni postawie, wyciosanej do munduru. W czasach dawniejszych nadawałaby się ona do pancerza."

Stan zachowania: patrz opis

Oprawa twarda, płócienna - wydawnicza - wyblakła, zaplamiona, ze śladami po zaciekach.

Blok spójny zachowany w dobrym / bardzo dobrym stanie.

Komplet kart.

Karty w bloku generalnie czyste - bez istotnych zabrudzeń i zaplamień.

Egzemplarz bez pieczątek, wpisów i podkreśleń na stronach treści.

Zapiski ołówkiem na tylnych wyklejkach.

CHARAKTERYSTYKA:

          Format: 12,2 cm x 17,9 cm

          Waga woluminu: 259 g

          Zawartość: [2], str. 152

          Oprawa: twarda, płócienna - wydawnicza