(1988) 1/88 "SZTUKA" / JAN BERDYSZAK, HASIOR... WARPECHOWSKI HOŁOWNIA OGONOWSKA

SZTUKA 1/88

(dwumiesięcznik, Nr 1 / 1988)

JAN BERDYSZAK

WŁADYSŁAW HASIOR

ZBIGNIEW WARPECHOWSKI

PIO TROWSKI

ANNA BILSKA

IWONA RAJEWSKA

ALEXANDRA HOŁOWNIA

KRZYSZTOF STANISŁAWSKI

DOROTA OGONOWSKA

FRANCISZEK MAŚLUSZCZAK

...

"SZTUKA – ilustrowane czasopismo poświęcone polskiej sztuce współczesnej oraz krytyce i eseistyce plastycznej. Prezentujące i popularyzujące na swych łamach aktualne i nowatorskie dokonania w malarstwie, rzeźbie i dyscyplinach pokrewnych jak scenografia, animacja, działania w przestrzeni, ogólnie określane jako tzw. sztuka „czysta”, propozycyjna (w odróżnieniu od sztuki użytkowej).

Od 1974 do 1990 ukazujące się jako dwumiesięcznik, w latach 1991–2006 w formułach miesięcznika, kwartalnika, a na koniec rocznika. W 2020 ukazał się numer specjalny SZTUKA 2019 oraz powstała wersja internetowa czasopisma.

Wydawana w latach 1974–1990 przez Krajową Agencję Wydawniczą, 1991–2004 Studio Wydawnicze SZTUKA, od 2005 Stowarzyszenie Artystyczne SZTUKA.

W latach 1974–1980 redaktor naczelny Krzysztof Kostyrko, w roku 1981 (numery 3/81 i 4/81) Wojciech Cesarski, od 1984 Andrzej Skoczylas. Po śmierci Andrzeja Skoczylasa w 2020 funkcję redaktora naczelnego wydania internetowego SZTUKI objął Maciej von Klinkoff-Podstolski, który od 2024 roku pełni rolę redaktora naczelnego całego czasopisma.

Powstało z przekształcenia powstałego w 1946 Przeglądu Artystycznego, organu Związku Polskich Artystów Plastyków.

Współpracowali z redakcją SZTUKI m.in.: Stefan Morawski, Krzysztof Teodor Toeplitz, Jerzy Adamski, Tadeusz Nyczek, Bożena Kowalska, Władysław Loranc[8], Jerzy Zanoziński, Michalina Olszańska."

"Sztuka 1/88 to wydanie polskiego ilustrowanego czasopisma Sztuka (czasopismo), które ukazało się na rynku w 1988 roku.

Magazyn ten zajmował się szeroko pojętą krytyką, eseistyką oraz popularyzacją polskiej sztuki współczesnej, w tym malarstwa, rzeźby i scenografii.

Ten konkretny numer archiwalny (1/1988) jest ceniony przez kolekcjonerów sztuki i antykwariuszy. Występuje m.in. jako obiekt licytacji w domach aukcyjnych, ze względu na publikowane w nim materiały dotyczące znanych polskich artystów, takich jak JAN BERDYSZAK, CZASOPISMO SZTUKA, 1/88 R."

"Jan Berdyszak (ur. 15 czerwca 1934 w Zaworach, zm. 18 września 2014 w Poznaniu) – polski rzeźbiarz, malarz, grafik, autor instalacji, scenograf, pedagog, teoretyk sztuki. Ojciec Marcina Berdyszaka.

Był absolwentem studiów z dziedziny rzeźby w Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych (ASP) w Poznaniu (1952–1958), gdzie pracował od 1965 roku. W latach 1984–1987 pełnił funkcję prorektora tej uczelni. W latach 1961–1981 zajmował się scenografią w Teatrze Marcinek i Teatrze 5.

Artysta w dowód zasług dla kultury został wyróżniony m.in. Nagrodą im. Jana Cybisa (1978), Krzyżem Kawalerskim (1988) i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2001), Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2008) oraz Doktoratem Honoris Causa Akademii Sztuk Pięknych w Bratysławie (1999)."

"Realizacje artystyczne Berdyszaka obejmują szeroki wachlarz dziedzin i technik. Analityczna postawa, naukowy charakter prac, konsekwentnie realizowana koncepcja stanowią wyróżniki jego twórczości. Artysta zamyka swoje poszukiwania i realizacje w cykle, w obrębie których rozważa różne warianty danego zagadnienia. Podejmowane wątki niekiedy opracowuje na nowo i znajduje dla nich rozwinięcie w kolejnych seriach. Konstatacje Berdyszaka koncentrują się wokół zagadnień przestrzeni, określanej przez niego jako byt pierwszy, ale również gęstości, ciemności, pustki, przezroczystości i potencjalności.

W latach 1962–1964 artysta pracował nad cyklem Koła podwójne, w którym podjął próbę przezwyciężenia tradycyjnego sposobu konstruowania obrazu. Rozwinięciem tej problematyki jest rozpoczęty w 1963 r. cykl Kompozycje kół, których otwartą formę twórca określił mianem formatu integralnego. W 1965 r. powstał Obraz strukturalny z otworem III, który wyznaczył etap poszukiwań wiążących się z wprowadzeniem do obrazu przestrzeni rzeczywistej. Równolegle z cyklami obrazów powstały realizacje rzeźbiarskie (Rysowane) i prace scenograficzne. Refleksją nad nurtującymi artystę problemami są Pokazy plastyki animowanej (1966 – 1970), które były szeregiem efemerycznych działań ze światłem, słowem i ruchem. Kolejna dekada lat 70. przyniosła penetrację zagadnień związanych z przestrzenią. Wówczas rozważania Berdyszaka koncentrowały się wokół pojęcia sacrum, czasoprzestrzeni i nieskończoności. Powstały wówczas m.in. cykle Przezroczyste (1970 – 1979), Ramy Wschodu (1972), Milczenie (1972 – 1975), Miejsca rezerwowane (1973 – 1976), Nieskończoność (1975 -1977), Belki krzyża (1977 – 1988). Z lat 80. pochodzą projekty: Fragmenty jako całości radykalne (1982 – 1984), Inne do baz (1982 – 1984), Stany moralności (1985 – 1987), U kamienia (1986 – 1988), Ani konieczność, ani możliwość (1987 – 1995), Belki (1988 – 2001). Cykle z ostatnich lat to z kolei: Passe-par-tout, którego rozwinięciem jest Après passe-par-tout, Reinstalacje fotograficzne (kontynuowany od 1992), Powłoki (kontynuowany od 1995) i Popowłocza."

"Władysław Hasior (ur. 14 maja 1928 w Nowym Sączu, zm. 14 lipca 1999 w Krakowie) – polski artysta rzeźbiarz, malarz, scenograf, związany z Podhalem.

W latach 1947–1952 uczył się w Państwowym Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem pod kierunkiem profesora Antoniego Kenara, a następnie w latach 1952–1958 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, pod kierunkiem profesora Mariana Wnuka. W roku 1959 otrzymał stypendium francuskiego Ministra Kultury; studiował w pracowni rzeźbiarza Ossipa Zadkine’a w Paryżu. Od 1957 roku wystawiał indywidualnie oraz brał udział w wystawach zbiorowych w kraju i za granicą, m.in. w: Paryżu, Rzymie, Sztokholmie, Oslo, Montevideo, São Paulo, Helsinkach, Wiedniu, Wenecji, Kopenhadze, Brukseli, Moskwie. Uczestnik Sympozjum Plastycznego Wrocław ’70. Został pochowany na zakopiańskim Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku (kw. L-III-21a)."

Stan zachowania: dobry

patrz zdjęcia

Oprawa miękka, tekturowa - wydawnicza.

Niewielkie przytarcia okładek i grzbietu głównie na krawędziach i narożnikach.

Komplet kart.

Pierwsza karta luźna.

Karty w bloku czyste bez jakichkolwiek zaplamień i zabrudzeń.

Brak wpisów i adnotacji.

Egzemplarz bez pieczątek własnościowych.

CHARAKTERYSTYKA:

          Format: 23,7 cm x 34,0 cm

          Waga: 334 g

          Zawartość: str. 72

          Oprawa: miękka, tekturowa, wydawnicza