(1907) PIOTR SKARGA - KAZANIA SEJMOWE / OPRACOWAŁ M. JANIK

ARCYDZIEŁA POLSKICH I OBCYCH PISARZY

PIOTR SKARGA

KAZANIA SEJMOWE

WYDANIE TRZECIE, PRZEJRZANE I POPRAWIONE

OPRACOWAŁ DLA UŻYTKU SZKOLNEGO Dr. MICHAŁ JANIK C. K. PROFESOR GIMNAZJALNY.

"Piotr Skarga herbu Pawęża, SJ, inna forma nazwiska: Piotr Powęski, mylnie: Pawęski (ur. 2 lutego 1536 w Grójcu, zm. 27 września 1612 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, pisarz i kaznodzieja, czołowy polski przedstawiciel kontrreformacji, kaznodzieja nadworny Zygmunta III Wazy, rektor Kolegium Jezuitów w Wilnie, pierwszy rektor Uniwersytetu Wileńskiego. Sługa Boży, proboszcz kapituły katedralnej lwowskiej w 1564 roku, kanclerz kapituły katedralnej lwowskiej[3]. Autor Żywotów świętych i Kazań sejmowych."

BRODY NAKŁADEM I DRUKIEM KSIĘGARNI FELIKSA WESTA 1907.

"Piotr Skarga urodził się 2 lutego 1536 roku, jednak nie w samym Grójcu lecz na północ od miasta przy drodze do wsi Kobylin, gdzie mieszkali jego rodzice. Jego ojcem był młynarz[a] Michał Skarga a matką Anna Świętek. W 1593 roku matce Piotra Skargi zmieniono nazwisko z chłopsko brzmiącego Świętek na Świętkowska[b]. Dziadkiem Piotra Skargi był Jan Powęski. Według prof. Janusza Tazbira wiele przemawia za tym, że Powęscy byli kmieciami poddanymi którzy ze wsi Powązki koło Mszczonowa przed 1523 rokiem przenieśli się do miasta Grójca. Według kronikarza zakonnego Jana Wielewickiego, Janowi Powęskiemu nadano półżartobliwy przydomek Skarga, który z czasem stał się nazwiskiem rodziny Powęskich. Piotr Skarga był najmłodszy z rodzeństwa; miał 3 braci noszących imiona: Franciszek, Mikołaj i Stanisław (wszyscy oni mają w dokumentach wpisywane pochodzenie mieszczańskie[6]) oraz 2 siostry. Herb rodu Skargów-Powęskich otrzymał dopiero od króla Zygmunta III Wazy, gdy dojrzały już kaznodzieja znalazł się w otoczeniu króla, natomiast sejm uznał szlachectwo Skargów za udowodnione 2 marca 1643 roku. Niechętny Skardze ogół szlachecki – nie bez podstaw – podejrzewał, że jezuita pochodził z rodziny zamożnych chłopów."

"W swojej twórczości Skarga prezentuje bogaty, ornamentacyjny styl oratorski o kunsztownej konstrukcji z wpleceniem wydarzeń z historii Polski w prozę stylizowaną na biblijne księgi prorockie. Narrator jawi się jako profetyczny obrońca wartości i tradycji narodowej, a także wiary chrześcijańskiej. Wizerunek Skargi jako natchnionego narodowego kaznodziei utrwalili romantycy przede wszystkim Adam Mickiewicz i Cyprian Kamil Norwid, a także malarz Jan Matejko (Kazanie Skargi).

Skarga głosił kult ascezy, wskazywał na znaczenie celibatu i pielgrzymek. Reprezentując stanowisko katolickie, swoje argumenty opierał na Piśmie św., wskazując na potrzebę wykorzenienia herezji w celu odnowy silnego państwa. Mimo iż był przeciwny ugodowemu dialogowi międzywyznaniowemu oraz tolerancji religijnej opartej na kryteriach politycznych, sprzeciwiał się nawracaniu kogokolwiek przemocą, gdyż mogłoby to doprowadzić do wojny domowej. Atakował braci polskich (prowadził m.in. dyskusje z pisarzem Hieronimem Moskorzewskim), których wykluczał z grona wspólnot chrześcijańskich i zarzucał im powiązania dogmatyczne z wyznawcami islamu. Polemizował także z kalwinami. Ponadto propagował ideę unii Kościoła katolickiego z Kościołem prawosławnym."

Stan zachowania: b. dobry

(patrz zdjęcia)

Oprawa twarda, pół-płócienna introligarorska.

Nieczytelny szyldzik na grzbiecie.

Płótno na licu częściowo odklejone.

Przytarcia oprawy - głównie na krawędziach i narożnikach.

Blok spójny.

Komplet kart.

Karty w bloku czyste - bez istotnych zplamień i zabrudzeń.

Imienna pieczątka i adnotacja na przedniej karcie wyklejkowej.

Adnotacje na stronie tytułowej.

Poza tym brak wpisów i podkreśleń.

CHARAKTERYSTYKA:

              Format: 14,9 cm x 19,8 cm

              Waga: 273 g

              Zawartość: [4], str. 144

              Oprawa: twarda, pół-płócienna, introligatorska