(1865) POZNAŃ - ADAM MICKIEWICZ / ROK PIERWSZY 1840-1841 LITERATURA SŁOWIAŃSKA

LITERATURA SŁOWIAŃSKA WYKŁADANA W KOLEGIUM FRANCUZKIEM PRZEZ ADAMA MICKIEWICZA TŁUMACZENIE FELIXA WROTNOWSKIEGO

WYDANIE TRZECIE, NOWO POPRAWIONE

ROK PIERWSZY, 1840 - 1841

1865

"Adam Bernard Mickiewicz (ur. 13 grudnia?/24 grudnia 1798 w Zaosiu lub Nowogródku[a], zm. 26 listopada 1855 w Stambule) – polski poeta, działacz polityczny, publicysta, tłumacz, filozof, działacz religijny, mistyk, organizator i dowódca wojskowy, nauczyciel akademicki.

Obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego uważany za największego poetę polskiego romantyzmu (zaliczany do grona tzw. trzech wieszczów) oraz literatury polskiej, a nawet za jednego z największych na skalę europejską. Określany też przez innych jako poeta przeobrażeń oraz bard słowiański."

POZNAŃ

NAKŁADEM KSIĘGARNI JANA KONSTANTEGO ŻUPAŃSKIEGO

1865

"Prelekcje paryskie – cykl wykładów Adama Mickiewicza na temat literatury słowiańskiej w Collège de France w Paryżu w latach 1840-1844 (cztery roczne kursy). Wykłady zostały spisane przez słuchaczy i wydane jeszcze za życia Mickiewicza. Przetłumaczono je na wiele języków. Mickiewicz redagował pierwsze wydania i opatrywał je przedmowami."

"Historia prelekcji paryskich

Mickiewicz objął w Collège katedrę języków słowiańskich w 1840 roku. Jego wykłady cieszyły się sławą i popularnością głównie wśród Słowian i Francuzów. W roku 1841 Mickiewicz związał się z reprezentantem nurtu polskiego mesjanizmu – Andrzejem Towiańskim, co miało wpływ na treść prelekcji. Czteroletni kurs od połowy zaczął być mniej historią literatury, a bardziej propagandą mesjanizmu. Wywoływał ogromne kontrowersje. W 1844 roku władze francuskie zawiesiły Mickiewicza w czynnościach profesora z powodu politycznej wymowy wykładów (wychwalanie Napoleona) oraz propagowania towianizmu.

Treść prelekcji paryskich

W wykładach Mickiewicz wygłosił autorską i bogatą historię kultury Słowian. Nie ograniczał się do historii literatury, ale mówił o historii filozofii, języka, religii czy historii politycznej. Skomentował ideę dramatu słowiańskiego. Przeprowadził wiele błyskotliwych analiz literackich. Jednocześnie głosił misję Słowian, szczególnie Polaków i Francuzów, co czyniło go przedstawicielem mesjanizmu polskiego. Uważał, że świat czeka rychła odmiana i powtórne zejście Chrystusa na Ziemię. Może ona dojść do skutku dzięki ofierze, jaką złożyli Polacy oraz ich cierpieniu. Krytykował Kościół katolicki za sprzeniewierzenie się zasadom chrześcijaństwa."

Stan zachowania: b. dobry

(patrz zdjęcia)

Oprawa twarda, pół-płócienna, introligatorska - zachowana w bardzo dobrym stanie.

Minimalne przytarcia - głównie na krawędziach i narożnikach.

Blok spójny.

Komplet kart.

Obcięcia kart marmoryzowane.

Karty w bloku równomiernie pożółkłe bez istotnych zaplamień i zabrudzeń.

Odręczna dedykacja w górnej części rewersu karty wyklejkowej oraz numer inwentarski na awersie karty przedtytułowej.

Poza tym brak wpisów i podkreśleń.

Egzemplarz bez pieczątek własnościowych.

CHARAKTERYSTYKA:

           Format: 14,3 cm x 20,6 cm x 2,7 cm

           Waga woluminu: 549 g

           Zawartość: [XL], str. 458, [1]

           Papier: ...

           Oprawa: twarda, pół-płócienna, introligatorska