(1785) P. VIRGILII MARONIS OPERA... / T. III - DZIEŁA WERGILIUSZA

STARODRUK 1785

P. VIRGILII MARONIS OPERA INTERPRETATIONE ET NOTIS ILLUSTRAVIT CAROLUS RUAEUS, JUSSU CHRISTIANISSIMI REGIS, AD USUM SERENISSIMI DELPHINI. Nova Editio accurate recognita.

TOMUS TERTIUS

"Wergiliusz, właściwie Publiusz Wergiliusz Maro (łac. Publius Vergilius Maro), niekiedy Publiusz Wergiliusz Maron, dawniej także Wirgiliusz (ur. 15 października 70 p.n.e., zm. 21 września 19 p.n.e.) – rzymski poeta, uważany za jedną z najważniejszych postaci w dziejach światowej literatury, autor Eneidy, Georgik, Bukolik(ang.) i Drobiazgów(ang.)."

PARISIIS

Typis J. BARBOU, via Mathurinensium

M DCC LXXXV.

"Wergiliusz pochodził z niezamożnej rodziny z Galii Cisalpejskiej. W młodości znajdował się pod wpływem innych rzymskich poetów, co było widoczne w jego młodzieńczych Drobiazgach. Swój własny język, styl i sposób wyrazu odnalazł w Bukolikach, które przyniosły mu sławę i tytuł największego poety Rzymu. Na talencie Wergiliusza poznali się Mecenas i August, którzy obdarzyli go opieką, majątkiem i przyjaźnią. Po opublikowaniu Georgik, przyjętych od razu jako arcydzieło, na prośbę Augusta rozpoczął pisać Eneidę, epopeję poświęconą historii Rzymu. Śmierć uniemożliwiła mu dokończenie tego poematu."

"Dzieła Wergiliusza przynajmniej do początków XIX wieku znajdowały się w centrum kanonu literackiego, wywierając olbrzymi wpływ na europejską kulturę, naukę, a nawet politykę. Bezpośrednio lub pośrednio oddziaływały na całą późniejszą literaturę, a ich ślady są obecne w każdej epoce i wszystkich krajach, które czerpały wzorce z klasycznej łaciny. Powszechnie określano Wergiliusza, za Dantem, tytułem „najwyższego poety” (l’altissimo poeta). Przez współczesnych badaczy nazywany jest „Ojcem Zachodu”, gdyż stał się literackim pomostem pomiędzy tradycją pogańską a chrześcijańską – uważano go za wieszcza (vates), „duszę z natury chrześcijańską” (anima naturaliter christiana), a nawet proroka (propheta)."

Stan zachowania: dobry / b. dobry

(patrz zdjęcia)

Oprawa twarda - skóra z epoki - w dobrym / bardzo dobrym stanie zachowania.

Grzbiet siedmio-polowy z wyraźnie zaznaczonymi zwięzami, z tłoczonymi złoceniami - w bardzo dobrym stanie zachowania.

Szyldziki z tytulaturą w drugim i trzecim polu.

Przytarcia i przetarcia oprawy głównie na krawędziach i narożnikach.

Blok spójny, komplet kart.

Papier czerpany.

Suchy ślad po zamoczeniu dolnego narożnika ostatnich kilkunastu kart.

Brzegi kart barwione na czerwono.

Poza autografem (pióro) w górnej części strony przedtytułowej brak wpisów i podkreśleń.

Egzemplarz bez pieczątek własnościowych.

CHARAKTERYSTYKA:

          Format: 10,3 cm x 17,2 cm

          Zawartość woluminu: [4], str. 401

          Oprawa: skóra

          Papier: czerpany

          Waga woluminu: 310 g